Czytaj

Piotr Gołofit

Londyn, lipiec 2007

Zmęczony Pijak

dziś żyć nam przychodzi za siedmioma górami
pracować, walczyć, za siedmioma rzekami
kochać i tęsknić za lasami
i śnić... za dolinami...

im dalej tym trudniej serce rusza
ariadejską nicią uwiązana dusza
bijący kompas wschód słońca wskazuje
jeszcze nie... nie teraz... pracuję...

samotny człowiek ulicami się snuje
serce boli choć ma to czego tam brakuje
nie ja! ono wieży szuka,
dostrzega krzyż, przez łzy głośniej stuka...

a ja, opuszczam pustki pełną głowę
zębów zgrzyt... dalej w drogę...

ścieżką obraną żołnierską wolnością
i choć Bóg darzy nas swa miłością,
nie dla żołnierza manna z nieba
idę bo...  bo iść mi trzeba...

a na krańcu nawet świata,
odnajdę zmęczonego Pijaka
słonej twarzy, twarz odnajdę miłą
w swych ramionach, drżącą siłą
i przytulę zmęczonego Pijaka...
Pijaka.. mego Brata.. Polaka

Wiersze wybrane