Czytaj

Piotr Gołofit

Opole, luty 2007

Studnia

  `sed aqua quam dabo ei fiet in eo fons 
aquae salientis in vitam aeternam`
                                                          J 4,14
               
do dziecka

W bezkresie suchym, piasku pustyni upale…
Pośrodku pustki, bez ludzi wcale…
Samotna wyspa, wędrowca ostoja…
Oaza cicha, tak moja jak twoja…

Dla jednych bliska, innym tak daleka…
W życia upale, na ciebie czeka…
I choćbyś pragnął piekielnym skwarem…
Ochłodę znajdziesz… woda jej darem...

Niezwykła woda co z żywym źródłem bije…
Wieczności prawdę, tajemnice kryje…
Ona z tej studni, lecz podłożem nie gleba…
Istotą miłość, płynie prosto z nieba…

Gdy bólem istnienie a droga upałem…
Znajdź tę oazę, i szepnij… wytrwałem…
Bo kto przystanie i wody się napije…
Więcej nie pragnie… w wieczności żyje…

Pamiętaj Dziecię, oazy w dali nie szukaj…
Jest znacznie bliżej, w Twym sercu, o tutaj!

Wiersze wybrane