Czytaj

Piotr Gołofit

Wrocław, luty 2010

Niebo

patrzysz pod nogi
dostrzegasz
myśli bezsilne na swojej drodze
i nie wiesz po co
dlaczego ile

nie pytaj
unieś swą głowę i spójrz
błękit milczący
kamienne sklepienie
co było zanim i będzie dalej

przypatrz się niebu
ten cichy świadek
niejeden widział krzyk
niejedne słyszał złamane serce
bilionów

kronikarz wieków
niewzruszony 
nie krzyczy
nie pyta
jest

zamknij swe oczy
nie bój się iść
pomyśl
że w każdym z nas
jest kawałek nieba

Wiersze wybrane